The Family Under The Bridge

1959'da Newbery Onur odulu'ne layik gorulen sicacik bir aile oykusu...Armand, yokluk icinde yasamayi ogrenmis bir evsizdir. Hayatini dilenerek ve tuhaf isler yaparak kazanir. Ustelik bu dertsiz tasasiz hayatindan da epey memnundur. Neden olmasin ki? Bir kere hirsizlari dert etmesine hic gerek yoktur, cunku butun vari yogu bir bebek arabasini ancak doldurur. Butun Paris sokaklari onun evi oldugundan kira odemek gibi bir derdi de yoktur. Ailesi olmadigindan kimseyi merak etmesi gerekmez. Kimseleri de istemez zaten. Hele de cocuklari. O yerinde duramayan kucuk cekirge kuslarina hic mi hic tahammulu yoktur. Kalbini guzelce saklamazsa bu minik haylazlarin ne yapip edip onu calacagindan korkar. Ama cocuk demek ev, is, sorumluluk demektir; Armand ise macera arar. Onun icin de ne zaman bir cocuk gorse kalbinin uzerini kalin yun paltosuyla siki siki orter. Derken soguk bir kis gunu uc kucuk cocuk girer hayatina. Anneleriyle birlikte sokaklarda kalmis uc evsiz cocuk. Ve Armand'un korktugu basina